Taxeren met Vredestein

Auto van de zaak

Dat installatiebedrijf Kuiper in het Gelderse Breedenbroek overstapte op Daf bestelauto’s, komt door Wim Hengeveld. Na zijn diensttijd, kwam Wim te werken als automonteur bij garage Winkelhorst in Aalten waar ze Daf en Volvo verkochten. Begin jaren ging Wim werken bij het installatiebedrijf. Hij werd onder meer verantwoordelijk voor het onderhoud van het wagenpark. De Opel Rekord Caravan was aan vervanging toe; een zo goed als nieuwe Daf 33 Bestel kwam er voor in de plaats.

Door Jan-Erik Plettenburg

Het installatiebedrijf werd vlak na de Tweede Wereldoorlog opgezet door Nico Kuiper. De nu 95-jarige Kuiper werd geboren in Scheveningen en zat in de oorlog met zijn moeder ondergedoken in de Achterhoek. Na de oorlog kon hij als elektricien aan de slag bij een elektrozaak, annex rijwielhandel en taxibedrijf in Sinderen. Iets verderop woonde de toen net geboren Wim Hengeveld met zijn moeder in het huis, dat gedurende de oorlogsjaren door de Duitsers was gevorderd. Zijn vader was overleden en om het hoofd boven water te kunnen houden, had moeder Hengeveld een aantal kostgangers in huis, onder wie Nico Kuiper. Hij is de enige kostganger die gebleven is: hij trouwde in 1948 met zijn hospita. Rond die tijd kon hij ook de elektrozaak van zijn baas overnemen; installatiebedrijf N. Kuiper was een feit. De schuur werd de werkplaats en de woonkamer de winkel. Op de fiets werden boeren in de omgeving bezocht, later in de jaren vijftig werd een Opel Olympia Bestel aangeschaft. De opkomst van melkmachines bracht een enorme uitbreiding van werkzaamheden met zich mee. Installaties in de wijde omtrek werden aangesloten door Kuiper en zijn mensen. Daarnaast groeide het bedrijf ook door de komst van de centrale verwarming. In de hoogtijdagen verdienden dertig medewerkers een boterham bij het installatiebedrijf.

Wedstrijd

Wim Hengeveld werd opgeleid tot automonteur. Zijn eerste baan was bij Hoegen Dijkhof in Doetinchem, toen dealer van onder meer personen- en vrachtwagens van Daf, Mercedes, Morris en Peugeot en importeur van Unimog. Tijdens zijn militaire dienst sleutelde hij verder aan auto’s en toen de dienstplicht erop zat, kon hij aan het werk bij Daf- en Volvodealer Winkelhorst in Aalten. Daar was het onder de monteurs een wedstrijd geworden wie het snelst een (centrifugaal)koppeling van een Daf kon vervangen. Het record staat voor Wim op vier uur, inclusief het uit- en inbouwen van de motor. In 1972 maakte Wim Hengeveld de overstap naar het installatiebedrijf van zijn stiefvader om daar uiteindelijk, samen met zijn jongere broer leiding aan te geven. Het was ook het jaar waarin de eerste Daf zijn intrede deed in het bedrijf. De eerste 33 Bestel stond in de Telegraaf te koop bij een particulier in Amsterdam; al snel volgde de tweede. Die werd overgenomen van een aannemer in Terborg. Tien jaar deden de Dafs dienst; er mankeerde zoveel aan de auto’s dat repareren niet lonend was. Bovendien kwam via De Domeinen een aantrekkelijk alternatief binnen bereik: de Simca 1100 Bestel. Rode van de post en groene van de telefonietak van de PTT. Rietha, de echtgenote van Wim vond het wel jammer dat de Dafjes werden afgeschreven en drong er op aan er een te bewaren. Dat werd de beste: de laatste van die van de aannemer was geweest. Deze Daf heeft altijd een vaste chauffeur gehad, een elektricien die melkmachines aansloot en onderhield in Gelderland en Overijssel.

Klinkende namen

De geredde Daf 33 Bestel heeft tien jaar bij een buurman in een schuur gestaan en daarna nog eens tot 2010 in de schuur bij Wim en Rietha. Met name de stilstand bij de buurman heeft de auto geen goed gedaan; hij stond er te vochtig. Randen van portieren en motorkap waren daardoor slecht geworden. De kokers had Wim behandeld met afgewerkte olie. Na zijn pensioen, nu negen jaar geleden, is Wim begonnen met het restaureren van de Daf. Het laswerk deed hij zelf. Hij construeerde een kantelbare bok, waarin hij de kale koets monteerde, zodat hij makkelijk bij de onderkant kon. Technisch nam hij de auto ook onder handen. Het werk aan het blok bleef beperkt tot nieuwe zuigerveren, lagerschalen en keerringen. Kerst 2017 kon de auto gespoten worden. De aannemer in Terborg kocht de auto in 1972 in het grijs, Kuiper maakte de auto in de oranje-huiskleur en Wim besloot de auto blauw te maken. Wel een originele Daf-kleur, dus we moeten spreken van Azula. De Van Doornes gaven de kleuren van hun auto’s namelijk klinkende namen. Azula klinkt meteen als de Middellandse Zee en het grijs van de aannemer wordt minder grauw als het Dustexa wordt genoemd. In de zomer van 2018 was de auto klaar. Zo af en toe rijdt Wim Hengeveld een rondje met zijn Daf. Hij overweegt nog het dakrek er op te zetten, dat destijds speciaal door een oom van hem werd gemaakt voor de 33 Bestel voor het vervoer van ladders, maar ook vier (!) meter lange buizen en natuurlijk de pionier, de driepoot, waar je buizen in kon klemmen voor het ter plekke zagen en tappen van draad.

Wat vindt de taxateur ervan?

“Bedrijfswagens worden te weinig gekoesterd. Na veelal een zwaar leven gaan ze roemloos ten onder. Mooi dat deze Daf 33 Bestel gered is. Dat is zeker voor een Daf bijzonder, want de kosten om een dergelijke auto weer rijdbaar te krijgen overstijgen vaak de waarde. Doordat Wim Hengelveld heel veel zelf gedaan heeft, bleven de kosten binnen de perken. Buiten dat: de waarde van deze Daf zitten voor hem en zijn vrouw veel meer in de band die ze hebben met de auto. Dat maakt dit verhaal zo mooi en een taxatiewaarde van € 11.500,- meer een geruststellende bijkomstigheid.”